Dzwon rytualny tybetański z wadżrą — głęboki, długi rezonans
Dzwon rytualny tybetański to ręczny dzwonek z mosiądzu z uchwytem w kształcie wadżry i sercem w środku. Wprawiony w drganie przez potrząśnięcie lub trącony pałeczką wydaje długi, wibrujący ton z bogatymi alikwotami. W tradycji tybetańskiej używa się go w parze z wadżrą — jako znak mądrości dopełniającej metodę.
Materiał i wykonanie
Dzwon jest wykonany z mosiądzu, w wykończeniu postarzanym: ciemna powierzchnia z rozjaśnionymi krawędziami i złocistym paskiem u dołu. Płaszcz zdobią wypukłe pasy ornamentu, a uchwyt to odlana, pięcioramienna wadżra przykręcana do korony dzwonu. W środku wisi metalowe serce — wystarczy potrząsnąć dzwonkiem, żeby zabrzmiał. To nie jest dzwon ze stopu siedmiu metali symbolizujących planety ani gong; jego długi, pełny ton bierze się z kształtu czaszy i grubości ścianki. Krawędź jest gładko wykończona, a dolna część wypolerowana, co wydłuża wybrzmiewanie. Dzwon nie wymaga strojenia — mosiądz wystarczy od czasu do czasu przetrzeć suchą ściereczką.
Dlaczego warto go mieć?
- Długi, wibrujący ton — po uderzeniu dźwięk słychać jeszcze przez wiele sekund, dobrze zamyka i otwiera praktykę.
- Uchwyt-wadżra — odlany, pięcioramienny, wygodnie leży w dłoni i pełni funkcję symboliczną.
- Serce w środku — dzwoni od samego potrząśnięcia, można też przeciągać pałeczką po krawędzi.
- Element ołtarzyka — postarzany mosiądz i ornament dobrze wyglądają w kąciku do medytacji.
Dzwon rytualny tybetański sprawdzi się jako sygnał otwierający i zamykający medytację, na zajęciach jogi, w gabinecie terapii dźwiękiem oraz jako element domowego ołtarzyka. Jest też przemyślanym prezentem dla osoby zainteresowanej buddyzmem tybetańskim. Weź dzwon za uchwyt, potrząśnij nim raz i pozwól, by ton powoli wygasł. Z tej samej rodziny pochodzą dzwonek tybetański i gong chau na podstawce.
